Essen-Eikenbossen met Boshyacint (Endymio-Carpinetum)

Deze benaming is een verzamelnaam voor een aantal nauwverwante bosvegetaties, die afhankelijk van trofiegraad, kalkrijkdom en vochtigheidsgraad verschillen vertonen. Op de biologische waarderingskaart werden deze bosvegetaties als "Eiken-Haagbeukenbossen met Wilde hyacint" gekarteerd. In de door ons gebruikte indeling (volgens Hermy, 1985) worden Eiken-Haagbeuken-bossen juist onderscheiden door het ontbreken van Wilde hyacint.

Het voorjaarsaspect wordt in dit type bos echter vooral bepaald door Bosanemoon en Wilde hyacint. Soorten die frequent voorkomen zijn Kleine maagdenpalm, Slanke sleutelbloem, Boszegge, Wijfjesvaren, Ruwe smele, Gele dovenetel, Veelbloemige salomonszegel, Muskuskruid, Overblijvend bingelkruid en Witte klaverzuring. Minder algemeen zijn Aardbeiganzerik, Eenbloemig parelgras, Bergereprijs, Paarse schubwortel, Sneeuwklokje, Eenbes, Heelkruid en Gevlekt longkruid. Op een enkele plek groeit Stijve naaldvaren (steile helling).

zure variant
Op enkele drogere en wellicht ook zuurdere (sterk geërodeerde) bodems vinden we een variant met veel bramen in combinatie met Dalkruid, Adelaarsvaren, Zachte witbol en zelden Dubbelloof. Deze vegetaties neigen naar de Beuken-Eikenbossen van het Vlaamse district.
In de boomlaag is zeer vaak Beuk aangeplant. In andere percelen (vaak op lager gelegen delen en depressies) is Canadapopulier dominant. In een enkel perceel is dit Zomereik. Behalve de hoogste valleiflanken, waar hoofdzakelijk Beuk is ingeplant, hebben de meeste percelen een gemengde boomlaag met naast de hoger genoemde soorten vooral Gewone es, Zoete kers, Esdoorn en Tamme kastanje.
De hakhoutlaag is zwak (voornamelijk in de percelen met dominantie van Beuk) tot sterk ontwikkeld.
Hazelaar is veruit de belangrijkste soort in het hakhout van alle bostypes. In veel mindere mate komen Vlier, Haagbeuk, Es, Zoete kers, Zwarte els, Tamme kastanje en een enkele keer ook Spork voor in de hakhoutlaag.
In een tweetal percelen is er sprake van puur, zij het doorgeschoten hakhoutbos. De belangrijkste soorten zijn hier Tamme kastanje, Hazelaar en Zoete kers.

Populierenaanplant boven grasland of ruigte

In de meeste van deze percelen werd Canadapopulier aangeplant. Ruigtekruiden domineren de vegetatie. Enkele van deze percelen hebben echter een rijke vegetatie, die totaal afwijkt van de overige bos- en graslandvegetaties in het gebied. De aanplantingen op deze zeer natte percelen (invloed van kwel) zijn van recente oorsprong. Het betreft hier vooral soorten van het Dotterbloemverbond. (zie verder)

Midden in het centrale bosgedeelte van perimeter 1 ligt een voormalige "bosweide", waarlangs nog steeds duidelijk knotbomen (Haagbeuk en Meidoorn) voorkomen.Wellicht lag het perceel, voor het gebruikt werd als weide, ook onder bos. Naast ruigtekruiden komen hier immers soorten voor zoals Wilde hyacint, Bosanemoon, Daslook, Donkersporig bosviooltje en Maagdenpalm. Verder valt hier het Groot springzaad op, een zeldzame plant in Vlaanderen.

 

 

Een omvormingsbeheer werd/wordt uitgevoerd. Ofwel werden de populieren gekapt ofwel geringd. (zie ook bij beheer) Populieren met een belangrijke epyfietenflora (voornamelijk klimop) werden gespaard.

 

Gemengd struweel

Goed ontwikkelde vegetaties van mantels en zomen kwamen tot voor kort bijna nergens meer voor in het gebied. We vinden nog enkele restanten langs delen van de bronbeken die grenzen aan weiland.  Soorten uit deze milieus waren dan ook bijzonder schaars en kwamen eerder voor op lichtrijke plekjes in het bos of langs paden. Sinds er in het gebied extensief begraasd wordt ontstaat er op verschillende plaatsen struweelvorming.                                                                                                             
Op grasland aan de bovenloop van de krombeek ontstond op vrij korte tijd een vochtige ruigtezoom tussen grasland en bos met o.m. Grote bereklauw, Reuzepaardestaart, Margriet en Kale jonker en iets hogerop, Liggende vleugeltjesbloem (relict).

Een droge "zoomvegetatie" (Sa) ontwikkelde zich op een zandig talud in een extensief beweid grasland. Het betreft hier een zeer fraaie mozaïekvegetatie van Braam-, Meidoorn- en Bremstruweel, kortgrazige en ruigere graslandvegetaties. We treffen hier o.a. Rapunzelklokje, Reukgras, Kleine of Gewone veldbies, Knoopkruid, Margriet, Aardbeiganzerik, Sint-Janskruid, Valse salie, Biggekruid, Schapezuring en Veldzuring aan. Soorten die thuishoren in het glanshaververbond. Glanshavergrasland is voor een goede ontwikkeling aangewezen op de aanwezigheid van kalk, aanwezig in de vorm van fossiele schelpen in de bodem.

Dottergraslanden

Het gaat hier om bronweiden waarbij het water zowel puntvormig als diffuus (kwel) kan optreden. Enkele sterk door kwelwater beïnvloede vlekken in een graasweide hebben een dottergraslandvegetatie die gedomineerd wordt door Holpijp. Verder groeien hier, naast grassen van voedselrijke situaties (Engels raaigras, Ruw beemdgras, Gestreepte witbol...), Dotterbloem, Watermunt, Lidrus, Zomprus, Beekpunge en Egelboterbloem.
De meeste vochtige graslandpercelen zijn klein en grenzen aan bos. Sommige van deze vegetaties zijn verruigd en vormen zo een vochtige zoom waar Reuzepaardestaart, Grote bereklauw en Moesdistel domineert.
Andere soorten die in deze vegetaties frequent voorkomen zijn: Moerasspirea, Speenkruid, Pinksterbloem, Kale jonker, Moerasvergeet-me-nietje, Ruige zegge, Veldrus.... Zeldzamer in deze graslanden zijn  Bosorchis, Kluwenzuring en jawel Mansoor!

Soortenrijke graasweiden

De meeste weilanden in de valleigebieden zijn gelukkig nooit zwaar (over)bemest geweest.  Hier kunnen we oa nog Scherpe-en Kruipende boterbloem, Madeliefje, Witte klaver, Rode klaver, Gewoon biggekruid, Smalle weegbree, Kamgras, Reukgras, Vijfvingerkruid, Veldzuring en Schapezuring aantreffen.

Enkele kleinere percelen hebben een soortenrijke vegetatie van droge graslanden (gd {=droog grasland} afgekort op de vegetatiekaart) met bv. gewone veldbies.
Sommige wegbermen hebben een zeer vergelijkbare vegetatie.

De meeste graasweiden in de 3 perimeters hebben een vrij soortenarme vegetatie. Het zijn bemeste Beemdgras-Raaigrasweiden. Vochtig plekken, steile hellingen of droge kopjes in deze graslanden hebben een afwijkende vegetatie (één van de voorgaande types).

Akkers

Akkers in het Burreken hebben een uitdovend karakter. In april 2008 zijn in perimeter 1 de eerste percelen in beheer genomen. Deze worden nu jaarrond begraasd. (zie ook bij beheer). De verwachte massale opslag van distels bleef uit (had het iets te maken met het niet eggen van het vorige patattenveld??).

Juni 2008	Juni 2009

 

Wat we wel kregen was een geurig tapijt van kamille aangevuld met varkensgras. De verwachting is dat er spontane bos-en struweelvorming zal plaatsvinden onder invloed van extensieve jaarrond begrazing door koeien en ezels. Eind 2008 waren de eerste essen-en elzenplantjes al massaal aanwezig.