Bodem

Het gebied is een complex geheel van zandleem-, leem- en kleibodems. Strikt genomen behoort het Burreken tot de leemstreek (geologie, bodemgebruik). Het gebied vertoont echter sterke gelijkenissen met het zuidelijker gelegen Heuvelland (bodem, geomorfologie, hydrologie). Het Burreken is duidelijk een overgangsgebied tussen beide grote landschappen.
Voor wat betreft de bodem, zijn vooral het voorkomen van verspreid zandleem en dagzomende tertiaire (klei-)lagen kenmerkend voor het Heuvelland. Beide fenomenen komen voor in het Burreken.
Op de steilste hellingen in het gebied dagzomen kleibodems (EDx) (kwartaire leemdeklaag geërodeerd). Het zijn zwak tot matig gleyige bodems op de naar het westen geëxposeerde valleiflank van de Krombeek. Belangrijke brongebieden met een zeer complexe bodemtextuur worden aangetroffen op deze flanken.
De leemgronden worden in het gebied ruwweg aangetroffen op de naar het noorden geëxposeerde, minder steile hellingen. Vooral deze bodems werden en worden heden gebruikt als landbouwgrond.De leembodems variëren van niet of zwak (grootste aandeel) tot sterk gleyig.
De zandleemgronden worden in het gebied vnl. aangetroffen in de valleizones en brongebieden van de Krombeek en haar zijbeekjes. De meeste van deze gronden zijn matig gleyig. Van groot belang (voor wat de vegetatie betreft) is het vaak voorkomen van een kalkrijk klei-zandsubstraat op geringe diepte.

Uittreksel uit de bodemkaart: